Na wspólnym gruncie

Logo 13. Międzynarodowej Wystawy Architektury w Wenecji
Logo 13. Międzynarodowej Wystawy Architektury w Wenecji

Zbliża się kolejne święto architektury. Tym razem oprawę dla niego przygotuje David Chipperfield – wybrany na dyrektora 13. Międzynarodowej Wystawy Architektury w Wenecji, zatytułowanej Common Ground. Wystawa dla publiczności zostanie otwarte 29 sierpnia, wtedy też odbędzie się ceremonia wręczenia nagród, m.in. Złotego Lwa za dorobek całego życia otrzyma Álvaro Siza Vieira, i potrwa do 25 listopada 2012 r.

Tematowi przewodniemu biennale zostanie poświęcona wystawa w Central Pavilion w Giardini i w Arsenale. Opracuje ją dyrektor tegorocznego biennale. Na wystawę złożą się 64 ekspozycje przygotowane przez architektów, fotografów, artystów, krytyków architektury i naukowców. Wiele projektów powstanie specjalnie na biennale. Zgodnie z intencją kuratora, wybrani przez niego autorzy zaproszą do realizacji poszczególnych ekspozycji osoby, z którymi dzielą grunt zawodowy (tytułowy „wspólny grunt”). W sumie w wystawie weźmie udział 112 uczestników.

W pawilonach narodowych z tematem biennale będzie się zmagać 55 krajów, w tym 4 po raz pierwszy: Angola, Kosowo, Kuwejt i Peru. Oprócz wymienionych, na terenie Wenecji odbędzie się wiele wystaw i imprez towarzyszących wpisanych do programu biennale.

Paolo Baratta – prezydent La Biennale di Venezia argumentując wybór Davida Chipperfielda na dyrektora 13. Międzynarodowej Wystawy Architektury podkreślił, że Anglik jest mocno związany z praktyką architektoniczną. Baratta zaznaczył, że organizatorom zależało na tym, aby przyglądać się architekturze u jej źródła, podkreślać wielość wątków i związków, również pomiędzy dziełami współczesnymi i tymi z przeszłości, a także tym do czego się odnoszą. „Chcieliśmy skoncentrować się na architekturze jako dyscyplinie samej w sobie, a nie, jak w przypadku innych podejść badawczych, na traktowaniu architektury jako gałęzi innych dyscyplin”.

Chipperfield, odnosząc się do tematu biennale, powiedział, że jego ambicją jest odbudowanie kultury architektonicznej, ale nie rozumianej jako zbiór indywidualności, lecz bogactwo zróżnicowanych idei połączonych wspólną historią, ambicjami, porażkami, ideałami. „Przygotowując wystawę, dobierając jej uczestników, próbowaliśmy wskazać wspólne idee u poszczególnych architektów. Szybko zorientowaliśmy się, że zamiast dokonywać wyboru indywidualności, powinniśmy zainicjować dialog. Poprosiliśmy architektów o wskazanie pomysłów, których realizacja będzie się wiązała z zapraszaniem kolejnych twórców do współpracy. Oczywiście pomysły miały się odnosić do tematu biennale i pokazywać architekturę w kontekście wpływów i związków, historii, języka, miasta i kultury. Ostateczna lista zaproszonych uczestników (112) jest dowodem na istnienie bogatej i zróżnicowanej kultury architektonicznej, a nie wyborem wyrazistych postaw twórczych. Pragniemy zarysować wspólny grunt naszej profesji, pomimo oczywistego zróżnicowania współczesnej twórczości architektonicznej. Dzielenie się różnicami jest bardzo istotne dla kultury architektonicznej”.

„Wierzymy, że architektura jest sztuką kształtowania przestrzeni, którą współdzielimy” – dodał Baratta. „Hasło «wspólny grunt» odnosi się bezpośrednio do tej idei. Architektura, to narzędzie tworzenia res publica, która jest miejscem dla indywidualności, ale należy do wszystkich”.

David Chipperfield - dyrektor 13. Międzynarodowej Wystawa Architektury - La Biennale di Venezia © Ingrid Von Kruse
David Chipperfield - dyrektor 13. Międzynarodowej Wystawa Architektury - La Biennale di Venezia © Ingrid Von Kruse

David Chipperfield – studiował w Kingston University i Architectural Association w Londynie. Po studiach pracował w biurach Douglasa Stephena, Richarda Rogersa i Normana Fostera. Uczył m.in. na Staatliche Akademie der Bildenden Künste w Stuttgarcie oraz, jako wizytujący profesor, na wydziałach architektury w Austrii, Włoszech, Szwajcarii, Wielkiej Brytanii i USA. Obecnie jest wizytującym profesorem na Uniwersytecie Yale (w ramach stypendium im. Normana Fostera).

Pracownia David Chipperfield Architects została założona w 1984 r. i obecnie zatrudnia ponad 250 osób w Londynie, Berlinie, Mediolanie i Szanghaju. Wśród najważniejszych realizacji ostatnich lat należy wymienić: odbudowę i rozbudowę Neues Museum w Berlinie; rozbudowę Anchorage Museum w Anchorage na Alasce; City of Justice w Barcelonie; bibliotekę publiczną w Des Moines w stanie Iowa; dzielnicę mieszkaniową Ninetree Village w Hangzhou w Chinach; rozbudowę Museum Folkwang w Essen; sklep Peek & Cloppenburg w Wiedniu oraz galerię Turner Contemporary w Margate w Anglii.

Od początku pracy zawodowej Davida Chipperfielda interesowały tematy związane z projektowaniem wnętrz (wnętrza salonów dla Issey Miyake, Joseph, Dolce & Gabbana i Valentino) oraz mebli i przedmiotów użytkowych. Kolekcja stołowych naczyń ceramicznych Tonale zaprojektowana dla marki Alessi, w 2011 r. została nagrodzona prestiżową Compasso d’Oro, a krzesło składane Piana, również zaprojektowane dla marki Alessi, znalazło się w stałej kolekcji MoMA.

Projekty pracowni zostały wyróżnione wieloma międzynarodowymi nagrodami, m.in.: RIBA Stirling Prize w 2007 r. i Mies van der Rohe Award w 2011 r. W 1999 r. David Chipperfield otrzymał złoty medal Heinricha Tessenowa. Architekt jest honorowym członkiem American Institute of Architects (Amerykański Instytut Architektów) i Bund Deutscher Architekten (Stowarzyszenie Architektów Niemieckich). W 2011 r. architekt otrzymał nagrodę za całokształt twórczości – Royal Gold Medal RIBA.


Redakcja (na podstawie materiałów prasowych La Biennale di Venezia)

www.labiennale.org