Ostatni dom

Dom opieki nad osobami starszymi, Hainburg, Austria, proj. Christian Kronaus, Erhard An-He Kinzelbach, 2009
Dom opieki nad osobami starszymi, Hainburg, Austria, proj. Christian Kronaus, Erhard An-He Kinzelbach, 2009


Niebezpieczne dla człowieka zmiany cywilizacyjne mogą wpłynąć stymulująco na rozwój architektury. 


Proces starzenia się społeczeństw krajów wysoko rozwiniętych oraz wydłużanie się życia ich obywateli doprowadziły do szybkiego rozwoju budownictwa socjalnego, m.in. domów opieki. Przy tym zaczęto coraz bardziej eksponować ich funkcję jako przestrzeni mieszkalnej. Podobną logiką projektową kierowali się architekci Christian Kronaus i Erhard An-He Kinzelbach, autorzy rozbudowy domu opieki w Hainburgu (Austria), przeprowadzonej w 2009 roku na zlecenie władz Dolnej Austrii.

Istniejący budynek wzniesiono w 1825 roku w formie zamku. Od tamtego czasu zmieniał swoją funkcję kilkakrotnie – od roku 2000 służył jako prywatny dom opieki nad osobami starszymi. Kilka lat temu kupiły go władze kraju związkowego z myślą o zachowaniu jego dotychczasowej funkcji i rozbudowaniu go o kolejne pokoje oraz pomieszczenia towarzyszące.

Nowe, dwukondygnacyjne skrzydło umieszczono prostopadle do starego budynku, dzięki czemu styka się z nim w jednym punkcie szklanym łącznikiem oraz domyka frontowy dziedziniec i park na tyłach istniejącego budynku.

Zadaniem architektów było pogodzenie sprzecznych interesów. Z jednej strony pojawiły się popularna w kontekście omawianego typu zabudowy idea standaryzacji przestrzeni mieszkalnych oraz warunek niskich kosztów realizacji inwestycji, a w konsekwencji wybór lekkiej, łatwej i szybkiej w montażu prefabrykowanej konstrukcji drewnianej (w konstrukcji naziemnej nie zastosowano betonu zbrojonego). Z drugiej – wyrażane przez przyszłych lokatorów oczekiwanie zindywidualizowania przestrzeni mieszkalnych, „udomowienia” architektury. W tym celu budynek poddano podwójnemu fałdowaniu. Załamania elewacji oraz korytarza zmniejszyły optycznie strukturę oraz podkreśliły układ pomieszczeń. Każdy pokój ma dwa okna – pionowe z głębokim parapetem, na którym można hodować kwiaty, oraz pochylone. Dzięki temu mieszkaniec ma dostęp do zróżnicowanych widoków i zmiennego oświetlenia naturalnego, bez względu na to, czy stoi, siedzi czy leży. Łamana linia korytarza pozwoliła ukryć w jego ścianach piony instalacyjne oraz schowki, w których przechowywane są przedmioty wykorzystywane w pracy przez opiekunów osób starszych.
Na końcach korytarza oraz w połowie jego długości zlokalizowano przestrzenie wspólne: po wschodniej stronie pomieszczenie wypoczynkowe z widokiem na pobliską Bratysławę (oddalona o 12 km), po zachodniej – loggię z widokiem na zamek w Hainburgu, którego początki sięgają XI wieku.
Istotnym elementem urozmaicającym wygląd budynku jest plastyka elewacji, które wyłożono kwadratowymi płytkami. Zastosowana kolorystyka nawiązuje do dwóch podstawowych elementów otoczenia – zieleni parku i różu elewacji istniejącego budynku.


Paweł Kraus (na podstawie materiałów przesłanych przez Knowspace)

Fotografie: Thomas Ott

www.o2t.de

www.knowspace.eu

www.kronaus.com




Dom opieki nad osobami starszymi, Hainburg, Austria, proj. Christian Kronaus, Erhard An-He Kinzelbach, 2009
Dom opieki nad osobami starszymi, Hainburg, Austria, proj. Christian Kronaus, Erhard An-He Kinzelbach, 2009