Fragmenty opisu autorskiego

Projekt „Geomorfoza Lodu – struktury na bazie topografii” jest próbą stworzenia całkiem nowego systemu kształtowania przestrzeni, generującego rozwiązania na podstawie parametrów danego miejsca. W przypadku projektu dyplomowego impulsem do tak skrajnego podejścia do projektowania stały się ekstremalne warunki lokalizacyjne.

Koło podbiegunowe, teren północnej Norwegii, Vardø – prawie wymarłe miasto o populacji 2200 mieszkańców. Krajobraz ukształtowany przez wodę i wiatr – poszarpane skaliste wybrzeże. Brak drzew, brak praktycznie jakiejkolwiek zieleni. Istnieje tylko to co niezbędne, tylko to, co oparło się siłom natury. Minimalizm formy tego miejsca przesłania jego ogromne bogactwo i różnorodność. Wyjątkowość fauny i flory, olbrzymie złoża ropy naftowej, gazu ziemnego czy wysoka energetyczność wód – to atrybuty Morza Barentsa. Umiejscowienie Vardø na terytorium Norwegii – kraju o bardzo nowoczesnym podejściu do ekologii i pozyskiwania energii z odnawialnych źródeł, lecz tuż przy granicy z apodyktyczną Rosją, daje wyobrażenie o potencjale miejsca.

Wielowarstwowość problemów oraz dążenie do dopasowania się do terenu stały się punktem wyjścia do użycia geometrii, a konkretnie siatki prostokątnej jako narzędzia ułatwiającego parametryczną modyfikację założenia. Efektem pracy z formą terenu było sformułowanie definicji charakteryzującej logikę użytą w projekcie: geomorfoza lodu – regeneracja naturalnej przestrzeni prowadząca do powstania struktur przy zastosowaniu geometrii na bazie topografii miejsca.

Projekt zakłada podział formowania struktur na poszczególne etapy. Podstawowym etapem jest stworzenie siatki projektowej dopasowanej do topografii miejsca. Modyfikację prostokątnego układu projektowego uzyskano w procesie symulacji rezonansu fal morskich, odbitych od skalistych brzegów. Siatka taka przechowuje informacje zawarte w strukturze linii brzegowej, jednocześnie zachowując strukturę podziału modularnego bezpośrednio wynikającego z odbić i załamań fal. Uzyskany w ten sposób podział przestrzeni odniesiono do wniosków wynikających z wieloaspektowych analiz lokalizacji oraz inspiracji kształtami, jakie tworzą odrywające się od lodowca góry lodowe. Warto nadmienić, że jedną z analiz była sonda przeprowadzona wśród mieszkańców miasta (za pośrednictwem Internetu, na grupie dwudziestu osób), mająca określić ich zdanie na temat kierunków jego rozwoju. W ten sposób zaprogramowany został układ funkcjonalny oraz kubatury poszczególnych obiektów.

Jednym z problemów, na który najczęściej narzekali ankietowani mieszkańcy Vardø, jest dwumiesięczny okres nocy polarnej. Konieczne stało się wprowadzenie oświetlenia nie tylko do wnętrz nowych obiektów, ale także do przestrzeni publicznych. Zasilenie w energię tak wielu nowych kubatur oraz planowany rozwój miasta wymagały znalezienia pomysłu na wytworzenia potrzebnej energii. Wysokie pływy oraz duża siła fal morskich na styku Morza Barentsa z lądem zdecydowały o pozyskiwaniu energii z ruchów wody. System energetyczny zaprojektowany na zmodyfikowanej siatce prostokątnej wykorzystuje już istniejące układy posykiwania energii. Elementem nowatorskim jest użycie ich w formie spójnego systemu. Szacowana moc zaprojektowanego zestawu powinna wystarczyć do zasilenia ok. 10 000 gospodarstw domowych.

Kształt kubaturom nadano w procesie, w którym powiązano uwarunkowania urbanistyczne i wstępny układ funkcjonalny z analizą struktury lodu w górach lodowych. Geometryczna analiza skupia się na zależności pomiędzy płaszczyznami oraz kątami powstałych poligonów. Synteza rysunku naturalnej formy pozwoliła nie kopiować, ale kreować na podstawie określonego przez naturę bogatego formalnie systemu typologicznego.

Ostatni etap to precyzowanie funkcji. Rozwiązano w nim zaprogramowane wcześniej funkcje na przykładzie zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej oraz obiektu użyteczności publicznej – centrum edukacyjno-sportowego.

W założeniu projekt „Geomorfoza Lodu” ma być oparty na przeobrażeniu topografii; na kreacji, a nie na powtórzeniu. Nowy układ oparty także na geometrii gór lodowych sprawia, że miejsce tak unikalne staje się dostępne, jednocześnie nie zatracając swojego charakteru.

Vardø znajduje się obecnie w punkcie zwrotnym o ogromnym potencjale, ale i wielu zagrożeniach. Projekt „Geomorfoza Lodu” ma szansę dać miastu nową jakość i ponownie wpisać to miejsce na mapę świata.

Z projektem można się zapoznać na stronie www.geomorfoza-lodu.pl.

Ludwik Kaizerbrecht (1985) – absolwent Wydziału Architektury Politechniki Śląskiej – kierunek Architektura i Urbanistyka (2010). Zdobywca drugiej nagrody w konkursie fotograficznym „Architektura i światło” – Wydział Architektury i Sztuk Pięknych Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego. Uczestnik wielu warsztatów architektonicznych, w tym „Silesia – megapolis?” (OSSA Gliwice), „Faktura miasta” (OSSA Kraków) czy „Pociąg do architektury” (SARP, oddział Katowice). Współzałożyciel grupy projektowej Theza Architects (2007). Autor kilkunastu realizacji – głównie z zakresu projektów wnętrz na terenie woj. śląskiego. Interesuje się głównie architekturą, lecz grafika, design oraz fotografia pozwalają mu uzyskać wrażliwość potrzebną do jej tworzenia oraz postrzegania.

www.theza.pl

www.ludilajt.eu