Fragment opisu autorskiego

Założeniem projektu było stworzenie budynku pełniącego funkcje: mieszkaniową, środowiska pracy i przestrzeni wystawienniczej dla twórców z różnych części świata, zapraszanych okresowo na warsztaty.

Od samego początku u podstaw prezentowanego projektu leżały trzy idee: natura, sztuka (kultura, tradycja) i innowacyjność. Połączenie tych trzech wartości stwarza środowisko pracy wspomagające proces twórczy oraz miejsce wypoczynku przyjazne człowiekowi kreatywnemu.

Jednym z najtrudniejszych wyzwań podjętych przy projektowaniu budynku było wyprowadzenie architektury i pracy twórczej z izolacji, uczynienie ich częścią społeczeństwa przy jednoczesnym uszanowaniu potrzeby bezpieczeństwa i wyciszenia artysty.

Projektowany budynek zlokalizowany jest w miejscu wyjątkowej urody. Od strony południowej rozpościera się szeroki widok na Morze Tyrreńskie, natomiast od północy teren porasta gęsty, sosnowy las. Tak sugestywny układ terenu nieomal wymusił podział obiektu na trzy, równoległe do linii lasu i brzegu morza strefy:
- strefę pracowni i wystaw, dostępną od południa dla zwiedzających,
- strefę warsztatów otwartych (tzw. strefę pośrednią)
- oraz strefę mieszkalną, najbardziej intymną, przeznaczoną do dyspozycji twórców.

Część południowa budynku, zawierająca pracownie artystów, jest stosunkowo niska, posiada bowiem tylko jedną kondygnację z antresolą. Dzięki takiemu rozwiązaniu wyższy o piętro budynek północny zawierający część mieszkalną uzyskał dodatkowe walory widokowe.

Podobnie jak w środowisku naturalnym granice pomiędzy wymienionymi strefami nie są ścisłe. Poprzez interakcję hałaśliwego świata zewnętrznego z emanującym mistyką wnętrzem pracowni wytwarza się swego rodzaju ferment sprzyjający pracy twórczej. Zastosowanie przesuwnych drzwi szklanych i łączników komunikacyjnych na piętrze zapewnia swobodny przepływ ludzi pomiędzy budynkami nie tworząc sztucznej, stałej granicy. Od południa transparentna elewacja budynku stwarza wrażenie otwartości. Tłumy przypadkowych przechodniów mają bezpośredni wgląd w proces twórczy odbywający się w pracowniach za szklaną fasadą.

Dzięki otwartej formie budynku z pracowniami, powstawanie dzieła sztuki jest eksponowane, stając się dziełem sztuki samym w sobie, rodzajem performance’u. Proces twórczy staje się udziałem społeczności. Powstałe dzieła mogą też być poddane stałej, otwartej, publicznej ekspozycji. Równocześnie, zastosowanie systemu fasady dynamicznej, opartej na nowoczesnej technologii, stwarza możliwość jej swobodnego kształtowania w zależności od potrzeb poszczególnych artystów. Tym sposobem przestrzenie pracowni stanowią doskonałe, w pełni mobilne i plastyczne środowisko pracy całkowicie zależne od osobowości, nastroju lub po prostu doraźnej zachcianki artysty. Tego typu rozwiązanie także chroni użytkownika przed nadmiernym promieniowaniem słonecznym od południa czy silnymi podmuchami wiatru znad morza.

Na elewacji budynku zastosowane zostały płyty białego marmuru z Carrary. Jest to kamień od wieków wykorzystywany przez artystów tamtego regionu, może stanowić inspirację dla zaproszonych do korzystania z pracowni twórców, ale przede wszystkim jest to kamień wszechobecny w krajobrazie otaczającym budynek. Dzięki takiemu wpisaniu w otoczenie budynek stanowi element krajobrazu, nie próbuje z nim konkurować, ale raczej dorównać mu swoją architektoniczną jakością.