Fragmenty opisu autorskiego

Przemiany w świadomości społecznej związane z ponowoczesną estetyzacją życia codziennego spowodowały między innymi zmianę podejścia do zagospodarowania nadbrzeży. Powstał nowy trend w urbanistyce, w którym duże znaczenie odgrywa architektura akwatyczna oraz pojęcie waterfrontu. Powszechna stała się transformacja pasów nadbrzeży i wykorzystywanie potencjału wody, jako stymulatora w kształtowaniu krajobrazu na styku wody z lądem.

Celem projektu jest stworzenie nowoczesnej architektury o funkcji publicznej, która pozwoli nadrobić zaległości miasta Warszawy względem zagospodarowania frontów wodnych oraz umożliwi transformację bulwarów nadwiślańskich w nową wizytówkę miasta.

Na lokalizację obiektu zaproponowano teren u zbiegu Wybrzeża Kościuszkowskiego i ul. Tamka. Projekt zakłada zintegrowanie kubatury budynku z otaczającym go parkiem i stworzenia architektury organicznej, łączącej elementy przyrody i kultury w jedną, spójną całość. Budynek składa się z trzech części, tworzących jednorodną bryłę o układzie podłużnym w stosunku do Wisły. Jednym z założeń projektu jest umożliwienie użytkownikom obiektu swobodnego przemieszczania się – zarówno pomiędzy strefami na zewnątrz i we wnętrzu, jak i pomiędzy poszczególnymi kondygnacjami – dzięki systemowi komunikacji na zielonych dachach. W efekcie dostęp do budynku możliwy jest z poziomu każdej kondygnacji. Na 1. kondygnacji zaproponowano strefę ogólnodostępną: sale wystawowe i audytoryjną, strefę informacji i restaurację. Na 2. kondygnacji znajdują się pomieszczenia strefy edukacyjnej. Ostatnią kondygnację przeznaczono na pracownie.